RWDM Girls, de grootste meisjesvoetbalclub van België, is een van de kandidaten voor HLN’s Gouden Jeugdclub van Vlaanderen. Met meer dan 400 speelsters de combineert de club voetbal met huiswerkbegeleiding, mentale ondersteuning en sociale begeleiding. Maar om deze club draaiende te houden, zijn middelen nodig. “Het feit dat meisjes van Molenbeek kunnen doorgroeien en hun dromen waarmaken, dat geeft enorm veel motivatie”, zegt voorzitter Tania Dekens.
Molenbeek haalt weinig het nieuws om positieve redenen, maar achter dat hardnekkige imago schuilt ook een hechte gemeenschap. Wie een voet zet bij RWDM Girls, merkt meteen hoe sterk dat gemeenschapsgevoel er leeft.
In het Edmond Machtensstadion is de wedstrijd al volop bezig wanneer we aankomen. Op het veld probeert RWDM Girls de achterstand tegen KAA Gent uit te wissen. In de tribune zitten ouders, buurtbewoners en supporters dicht bij elkaar. Ook burgemeester van de stad Brussel Philippe Close woont de wedstrijd bij. Wanneer Molenbeek de gelijkmaker scoort, barst het stadion los. Gejuich, applaus en geroep weerklinken langs alle kanten.
Voor voorzitter Tania Dekens is het dagelijkse werk, maar het is nooit vanzelfsprekend. “De identiteit van de club is echt sociaal-sportief. Het vertrekt van het sociale. Wij bieden de meisjes een uitlaatklep en zorgen voor hun emancipatie.”
Wat ooit begon als een klein initiatief, groeide uit tot een vaste waarde in Brussel. “RWDM Girls is in 2013 opgestart door Ramzi Bouhlel, samen met zijn vrouw Veronique. Toen waren er dertig meisjes, nu hebben we er meer dan 400. We zijn eigenlijk de grootste vrouwenclub van België, want we hebben enkel meisjes bij RWDM Girls VZW.”
Weinigg middelen
De club draait volledig op eigen kracht. “We krijgen geen enkele financiering van de mannen, dus we zijn helemaal apart. Het staat totaal los van elkaar. We hebben enkel toestemming gekregen om de kleuren en de naam te gebruiken, maar voor de rest zijn we volledig onafhankelijk.”
Wie rondloopt in het stadion en de kantine, wordt meteen ondergedompeld in de typische Brusselse mix: Nederlands, Frans en tussendoor andere talen vloeien door elkaar. Het weerspiegelt perfect de diversiteit van de club. “Vandaag hebben we speelsters van 70 verschillende nationaliteiten, uit Brussel, alle gemeenten én de rand,” zegt Tania.
Kansarmoede
Bij RWDM Girls gaat de begeleiding veel verder dan sport alleen. “Wij helpen hen bij vakantiejobs, stages en het zoeken naar werk. Ook bij problemen op school staan wij klaar. We bieden gratis huiswerkbegeleiding aan en hebben nu twee stagiairs psychologie die de situatie van de meisjes in kaart brengen, zowel mentaal als thuis. Want wat wij zien, is dat onze meisjes heel sterk zijn op sportief vlak, maar hun situatie buiten het veld is vaak niet ideaal. In Molenbeek, en dus ook onder onze speelster speelt veel kansarmoede.”
De kantine zit intussen bomvol. De geur van verse spaghetti hangt in de lucht. Jonge speelsters, ouders en buurtbewoners zitten samen aan tafel, genietend van hun maaltijd. Onder luid ‘six-seven’-geschreeuw poseren de jongste speelsters met hun voorzitter Tania, die alle namen van alle speelsters uit haar hoofd kent.
Het spaghettifeest met tombola is een van de vele initiatieven om de club financieel overeind te houden. Vrijwilligers Aïcha en Marc staan al sinds 9 uur ’s ochtends in de keuken om spaghetti te maken voor 300 mensen. “Onze spaghettislag wordt volledig mogelijk gemaakt door vrijwilligers”, zegt Tania. Met die opbrengst helpt de club de jongste speelsters. “Veel ouders hebben niet altijd veel middelen. Met die opbrengst zorgen we ervoor dat iedereen lidgeld kan betalen, maar ook dat iedereen na een match gezellig iets kan gaan drinken in de kantine.”
De club draait bijna volledig op vrijwilligers. Er is slechts één vaste werknemer. De rest doet het uit passie. “Er zijn zoveel vrijwilligers hier, die zich zo enorm inzetten. Dus stel je voor wat we zouden kunnen worden met wat meer geld”, klinkt het hoopvol.
De club werkt met beperkte middelen. “Wij krijgen subsidies van de gemeente, dat is 2.000 euro per jaar, voor meer dan 400 speelsters,” zegt Tania. Toch lopen de kosten snel op. “Ons totale budget bedraagt 400.000 euro. Voor de terreinen, coaches, kiné-staf, een dokter, gezonde voeding, begeleiding… het is echt een heel omvattend verhaal.”
Het lidgeld bedraagt 450 euro per jaar. “Wij doen alles met die 450 euro,” legt Tania uit. “Voor de rest lopen we ons benen van onder ons lijf om mensen te vinden die ons willen sponsoren. Voor jongensclubs is het lidgeld veel hoger. Je ziet echt dat er nog steeds meer geld in jongenssport wordt geïnvesteerd. Alle middelen zijn hier dus enorm welkom.”
Toch gaat het bij RWDM Girls niet enkel om voetbal. Tania ziet de meisjes hier groeien, ook buiten het veld. “Onze kapitein van de eerste ploeg is afgestudeerd als kinesist. Een andere speelster studeert psychologie. We hebben een speelster die hoofd is van de jeugd bij Anderlecht. Wij proberen de meisjes naar een hoger niveau te tillen, zowel op voetbalvlak als in hun leven.”
Normen en waarden
Want naast sportieve ambities staan waarden centraal. “Waar wij heel hard op werken, is dat de meisjes op tijd komen, hun kledij van de club dragen, ‘goeiedag’ zeggen als ze toekomen en ‘goeienavond’ als ze vertrekken. Dat zijn de drie basisregels,” legt Tania uit.
Op het veld vecht de eerste ploeg voor promotie. “Twee seizoenen geleden hebben we de eindronde moeten spelen, en toen hebben we de laatste wedstrijd verloren op penalties.” Toch blijft de ambitie groot. “Al die kleintjes kijken daar naar op. Het feit dat meisjes van Molenbeek kunnen doorgroeien en hun dromen waarmaken, dat geeft enorm veel motivatie.”
Daarom stelt RWDM Girls zich kandidaat voor HLN’s Gouden Jeugdclub van Vlaanderen. “Wij zitten in Molenbeek, en dat is nu eenmaal een arme gemeente. Alle steun kan een verschil maken.”
